วันเสาร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2556

[OS] หืม? (himchan x you ft. B.A.P)

หอพัก
.
.
.

เสียงโหวกแหวกโวยวายของเด็กหนุ่มราวๆ 4-5 คนดังมาตามทาง วันนี้พวกเขาไปทำงานกันโดยขาดสมาชิกคนนึงซึ่งตื่นสายแต่ทางค่ายก็แก้ต่างให้ว่า คิม ฮิมชาน’ ไม่สบายจึงไม่สามารถมาทำงานได้ในวันนี้...

.

แกร๊ก..

เหนื่อยชะมัด
ฮิมชานฮยองนี่น่าอิจฉาจังฮะ คึ
เหล่าบรรดาเมมเบอร์ต่างก็พูดคุยเรื่องงานเรื่องจิปาถะไปต่างๆนานา จนกระทั่ง...

“....”

มีเสียงบางอย่างดังออกมาจากทางห้องนอนพวกเขา

ทุกคนต่างก็หยุดนิ่งแล้วมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เสียงอะไรน่ะ? ทำได้เพียงแต่คิดในใจ กว่าจะทันได้คิดอะไรต่อ จองแดฮยอนกับยูยองแจเมนวอยซ์ของวงก็ปรี่เอาหูเข้าไปแนบประตูซะแล้ว แถมยังกวักมือไหวๆให้เมมเบอร์ที่เหลือมาแอบฟังอีกตังหาก

ตรงนี้หรอ หื้ม?”

เดี๋ยวนะ ขอถอดก่อน

!!!!! ผ่างงง แดฮยอนแทบอยู่ไม่ติดที่ นี่ฮิมชานฮยองพาสาวมาเล่นรักกันในห้องเรอะ O___o!
ชู่ววววเป็นยองแจที่จับให้แดฮยอนอยู่เฉยๆเพราะกลัวคนด้านในจะรู้ว่าพวกเขามาแอบฟังโดยที่ไม่รู้เลยว่าบังยงกุกนั้นได้ลากเด็กๆไปทางห้องสตูดิโอของตนเพียงเพราะกลัวน้องเล็กมักเน่ไลน์จะเสียเด็กซะก่อนน่ะสิ

ฉันเพิ่งเคย..เบาเบาหน่อยนะเสียงหญิงสาวเอ่ยขึ้นมายิ่งทำให้เมนวอยซ์ตาโตขึ้นมาอีก

อา..จู่ๆ อย่าหนักมือแบบนี้สิ อาห์

“(คุณ)อย่าเกร็งสิที่รัก..

อ่าา .ฉัน... อืมมม

ดีไหมครับ หืม?”

อา... ฉันจะไม่ไหวแล้ว ฮิมชาน~

.
.
.
.

       คย๊าาาาา ยองแจจะไม่ทนครับ พี่ฮิมชานไฟแรงเกินไปแล้ว ว่าแล้วยองแจก็ดึงคอเสื้อเจ้าเมนวอยซ์อีกคนออกห่างจากประตูแล้วลากกันไปนั่งแหมะที่ห้องนั่งเล่นแทน ต่างคนต่างไม่พูดอะไรแต่ก็ยังคงทิ้งสีแดงระเรื่อปะปรายบนแก้มของทั้งคู่

.

.

.

เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก....

.

แอ๊ดดดดด

เพียงเสียงเปิดประตูห้องนอนออกมาก็ทำให้ยองแจและแดฮยอนต่างสะดุ้งเฮือกแล้วมองไปที่ประตูเป็นตาเดียวกัน 

อ้าว กลับมากันแล้วหรอ?”
ครับ..
เป็นอะไรกันไปหน่ะ? อ้อ นี่ (คุณ) แฟนพี่เอง ♥” พูดพร้อมโอบไหล่ประคองหญิงสาวอย่างรักใคร่ จนหญิงสาวแก้มแดงอยู่นิดๆ
เอ่อ คือพี่...เอ่อ .ไปทำอะไรกัน...ยองแจนั่นเองที่ทำใจกล้าอ้ำอึ้งถามไป ส่วนแดฮยอนก็ได้แต่พยักหงึกๆตาม
ห้ะ อ่อ พี่พา (คุณ) เข้าไปนั่งนวดเท้าน่ะ พอดีดันวิ่งเล่นกันจนเธอขาพลิกเข้า เห พวกนายหน้าแดงๆนะ ไม่สบายรึป่าว?”
ห่ะ เออ..ไม่ใช่ครับ พวกผมสบายดี..
เออ พี่พา(คุณ) ไปส่งก่อนนะ เจอกันเว้ยฮิมชานโอบคุณเดินออกจากห้องไปทิ้งไว้เพียงสองเมนวอยซืที่นั่งอ้าปากค้างอยู่ตรงโซฟาห้องนั่งเล่น นี่พวกเขาเข้าใจผิดมาตลอดเลยหรอ.... โธ่
.
.
.

END

         ปล.เรื่องแรกหลังจากซุ่มทวิตเล่นอิมเมจิ้นคนเดียวมานาน เลยมาลองแต่งวันชอตดูค่ะ ㅋㅋ หวังว่าจะชอบกันนะคะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น