ดึกดื่นคืนหนึ่ง~
แอ๊ดดด ...
โผล่ๆผลุบๆ
“ฮู่ยยย ”
เอ่ยด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบา หญิงสาวเดินเข้าบ้านอย่างระแวดระวังค่อยๆย่องกลัวคนที่กลับมาแล้วจะตื่นมาเจอน่ะสิ!!
ไม่อยากจะเชื่อเลย ไหนว่าคืนนี้จะไม่กลับเพราะติดประชุมบริษัทไงล่ะ ตายแน่เลย(...) พ่อเทวดาของฉันต้องกลายร่างอวตารแน่ๆเลย T_____T
แล้วก็ค่อยๆย่อง....
แล้วก็ย่อง...
.
.
.
เอ่ยด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบา หญิงสาวเดินเข้าบ้านอย่างระแวดระวังค่อยๆย่องกลัวคนที่กลับมาแล้วจะตื่นมาเจอน่ะสิ!!
ไม่อยากจะเชื่อเลย ไหนว่าคืนนี้จะไม่กลับเพราะติดประชุมบริษัทไงล่ะ ตายแน่เลย(...) พ่อเทวดาของฉันต้องกลายร่างอวตารแน่ๆเลย T_____T
แล้วก็ค่อยๆย่อง....
แล้วก็ย่อง...
.
.
.
“เย้ย”
หลุดอุทานออกมาแล้วปิดปากตัวเอง
ก่อนจะหันไปพบกับชายหนุ่มร่างสูงไม่มากที่ยืนหน้าบึ้งตึงอยู่ตรงสวิทช์ไฟ
“ไปไหนมา?”
เสียงเย็นยะเยือกดังแผ่วเบามาจาปากอีกคน
“เอ่อ ไป
..” เอ่ยออกมาอย่างยากลำบากด้วยเสียงที่เบากว่ากระซิบ
จะให้บอกหรอ อ๋อ ฉันหนีนายไปเที่ยวมาไง คิคิ ไม่ใช่แล้ว!!
“ถามว่าไปไหนมา???”
ร่างสูงกว่า ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้และเน้นคำทีละคำอย่างน่ากลัว
ใบหน้าขาวใสมีแววตาโกรธอย่างไม่สามารถอธิบายได้
“แฮ่ๆ
ไปเที่ยวสังสรรค์มานิดหน่อยเอง (. . ) เผอิญเทาโทรมาชวนน่ะ” เอ่ยพร้อมก้มหน้ารับชะตากรรม
“นิดหน่อย?
หึ กลิ่นเหล้าคลุ้งเลยนะ - -* บอกว่าห้ามดื่ม ไม่ฟัง? แล้วออกไปเที่ยวกลางคืนทำไมไม่โทรหรือส่งข้อความบอก
ถ้าเกิดเมากันหมดแล้วจะกลับยังไง...บลาๆๆ” โอ่ย พ่อขา
เอ้ย ที่รักขาาา
"ก..ก็ ไม่ได้ดื่มเยอะซะหน่อยนี่ ฉันยังเดินตรงอยู่นะ แฮ่... จุนมยอนอ่า..." คุณเอ่ยเสียงอ่อนก่อนจะหลุบตาลงเมื่อเจอสายตาโมโหนั่นจ้องกลับมา
"...."
"โกรธหรอ..?"
"ไม่มั้ง.."
น้ำเสียงตึงๆนั่นเอ่ยตอบกลับแทบจะทันที ก่อนจะจ้องมองคุณในชุดวาบหวิวนั่น ให้ตายเหอะ แค่เขากลับมาถึงบ้านแล้วไม่เจอคุณเขาก็ร้อนรนแทบบ้าแล้ว ไหนจะมาเห็นคุณที่กลับมากลิ่นเหล้าคลุ้งแถมแต่งตัวเซ็กซี่แบบนี้อีก คิมจุนมยอนไม่ทนครัช(?)
"เอ๊ะ...ด..เดี๋ยว จะทำอะไรนะ จุนมยอน!"
คุณเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ เบิกตากว้างไปกับการกระทำนั่น จุนมยอนจับคุณอุ้มขึ้นพาดบ่าก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนของพวกคุณทั้งคู่ ก่อนจะได้ทันเอ่ยหรือพูดอะไรออกมาอีก เขาจับคุณโยนขึ้นไปบนเตียงนุ่มขนาดคิงไซส์ก่อนนะตามขึ้นมาคร่อมทับคุณล็อคไว้ในอ้อมแขนนั่นอย่างรวดเร็ว
"เธอ....ต้องโดนลงโทษ"
"ก..ก็ ไม่ได้ดื่มเยอะซะหน่อยนี่ ฉันยังเดินตรงอยู่นะ แฮ่... จุนมยอนอ่า..." คุณเอ่ยเสียงอ่อนก่อนจะหลุบตาลงเมื่อเจอสายตาโมโหนั่นจ้องกลับมา
"...."
"โกรธหรอ..?"
"ไม่มั้ง.."
น้ำเสียงตึงๆนั่นเอ่ยตอบกลับแทบจะทันที ก่อนจะจ้องมองคุณในชุดวาบหวิวนั่น ให้ตายเหอะ แค่เขากลับมาถึงบ้านแล้วไม่เจอคุณเขาก็ร้อนรนแทบบ้าแล้ว ไหนจะมาเห็นคุณที่กลับมากลิ่นเหล้าคลุ้งแถมแต่งตัวเซ็กซี่แบบนี้อีก คิมจุนมยอนไม่ทนครัช(?)
"เอ๊ะ...ด..เดี๋ยว จะทำอะไรนะ จุนมยอน!"
คุณเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ เบิกตากว้างไปกับการกระทำนั่น จุนมยอนจับคุณอุ้มขึ้นพาดบ่าก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนของพวกคุณทั้งคู่ ก่อนจะได้ทันเอ่ยหรือพูดอะไรออกมาอีก เขาจับคุณโยนขึ้นไปบนเตียงนุ่มขนาดคิงไซส์ก่อนนะตามขึ้นมาคร่อมทับคุณล็อคไว้ในอ้อมแขนนั่นอย่างรวดเร็ว
"เธอ....ต้องโดนลงโทษ"
จุนมยอนเอ่ยสียงเย็น ก่อนจะขบกัดเบาๆที่ใบหูคุณ เป่าลมลงไปเพิ่มความเสียวระครตื่นเต้นให้กับคุณ
"จุนมยอน.... ด..เดี๋ .. อื้ออ!!"
คุณเอ่ยเรียกชายหนุ่มผู้ไม่ฟังอะไรก่อนที่เขาจะประกบปากลงมาดูดเม้มไล้เลียบนริมฝีปากบางของคุณอย่างกระหาย พร้อมขบกัดลงที่ปากล่างคุณอย่างขออณุญาตที่จะเข้าไป มาถึงขุ้นนี้คุณก็โหยหาเขาเหมือนกันแหละนะ คุณเปิดปากรับลิ้นหนาให้เข้ามาสำรวจและไล้เลียชิมความหวานจากโพรงปากคุณอย่างไม่รู้จักอิ่ม มือหนาเลื่อนมาดึงเกาะอกของคุณลงพร้อมบีบเค้นอกเปลือยเปล่านั่นอย่างหมั่นเขี้ยว มือข้างที่ว่างก็สอดเข้าไปใต้กระโปรงสั้นจู๋นั่นอย่างเบามือก่อนจะกดคลึงจุดกลางลำตัวอย่างรุนแรง เขาไม่ชอบเลยที่คุณแต่งตัวแบบนี้ ชายหนุ่มเกี่ยวเอาชั้นในติดมือออกมา ละจูบจากคุณพร้อมยิ้มมุมปากเมื่อพบว่ามีน้ำปริ่มออกมาจากจุดกลางตัวของคุณ
"อื้อออ จุนมยอน!!"
"อา ครางดังๆเลยสิที่รัก.."
ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกดแทรกนิ้วเรียวเข้าช่องตอดรัดของคุณทีเดียวพร้อมกันสองนิ้วก่อนจะขยับเป็นจังหวะ สีหน้าอีโรติคของคุณบวกกับเสียงครางหวานนั้นทำให้สิ่งที่คับแน่นใต้กางเกงตัวเก่งพองโตขึ้นมาอีก
"ไม่ไหวแล้ว.."
จุนมยอนเลื่อนมือมาปลดกางเกงตัวเองอย่างรวดเร็ว จ่อแกนกายที่ขยายตัวกับช่องทางปริ่มน้ำของคุณ กดดันเข้าไปจนสุดรวดเดียวโดยไม่รอให้คุณได้ค้านอะไรทั้งสิ้น
"ฮ้าาา จุนมยอน!!! เจ็บ.."
"ไม่เกร็งนะ อืออ รัดชะมัดเลยที่รัก"
ชายหนุ่มค้างแกนกายอยู่แบบนั้นรอให้คุณปรับตัวเล็กน้อยก่อนจะขยับเข้าออกเป็นจังหวะที่เร่าร้อน มือหนาขย้ำเค้าที่อกอิ่มของคุณ สะโพกเร่งจังหวะขึ้นจนมาถึงปลายทางของคุณและเขา ทุกอย่างแทบว่างเปล่าสมองโล่งไปหมด คุณครางเสียงหวานปนหอบแอ่นกายขึ้นเมื่อมาถึงจุดสูงสุด
"อ๊าาาาาา ม..ไม่ไหวแล้ววว!!!!"
"อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาา"
.
.
.
.
.
"แฮ่กๆ " คุณนอนหอบหมดแรงอยู่ใต้ร่างชายหนุ่มที่ไม่ยอมถอดถอนแกนกายออกไปซะที พร้อมยกมือนั่นดันอกแกร่งเบาๆ
"จุนมยอนออกไปซะทีสิ..."
"ไม่... ถ้าเดินไม่ไหวอีกสองวันอย่ามาโทษฉันแล้วกันนะ.. :)"
.
.
.
.
END
ปาดเหงื่อ 5555555555555555555 มาจัดให้แล้วนะคะตามที่สัญญาไว้ เป็นไงมั่งน้อ หวังว่าจะชอบนะคะ > <
